Trusty zette de VS na 180 seconden op voorsprong, wat in voetbaltermen neerkomt op je cadeau openmaken voor het feest begint en dan de rest van de avond toekijken hoe iedereen presents krijgt. Guler antwoordde met een afronding waar scouts hun koffie van morsen, Yilmaz duwde Turkiye op voorsprong, en het geheel veranderde in een tennisrally met scheenbeschermers.

Berhalter trok de VS vlak na rust weer gelijk, en een half uur lang leek dit een gelijkspel tussen zwaargewichten dat niemand verdiende te verliezen. Toen kwam het deel waarin de Amerikaanse verdediging de blessuretijd behandelde alsof de aftiteling al draaide.

Kaan Ayhan die in 90+8 binnenglipt om het te beslissen is de wreedste, meest magnifieke timing van het toernooi tot nu toe. Twee keer gelijk, twee keer onderuit, en de kers op de taart: de VS eindigde toch bovenaan in groep D. Liefdesverdriet met een troostprijs die de echte trofee blijkt te zijn.