Vierenzestig seconden. Meer had Matias Galarza niet nodig om vanaf 25 meter een raket langs Türkiye te knallen en de snelste goal van het toernooi te noteren, en op een of andere manier was dat het rustigste moment van Paraguays avond. Want vlak voor rust liet Miguel Almiron zich wegsturen, waardoor Paraguay een voorsprong van één doelpunt moest verdedigen met tien man, vijfenveertig minuten plus blessuretijd, en dat deden ze met de sereniteit van een ploeg die simpelweg weigerde te panikeren.

Türkiye schreef ondertussen een van de meest spectaculaire mislukkingen die je ooit zult zien. Ze beukten, ze gaven voorzetten, ze schoten, en schoten, en schoten. Over twee wedstrijden stapelden ze 62 pogingen op en scoorden ze in totaal niets, het hoogste aantal pogingen zonder goal over twee wedstrijden in de geschiedenis van het toernooi. Dat is geen pech. Dat is een afrondingsprobleem zo diep dat het een eigen documentaire verdient.

De ploeg van Vincenzo Montella is uitgeschakeld na twee nederlagen op rij, en de wreedheid is dat ze niet eens slecht waren, alleen allergisch voor het doel. Paraguay, een man minder en een goal voor, verdedigde alsof hun leven ervan afhing en stapt op met een legendarische overwinning. Soms beloont voetbal de durvers. Soms beloont het gewoon de ploeg die er eentje in het net legde.