Gedurende negentig minuten was dit een zenuwenoorlog, twee naties die hun eerste World Cup knockout-wedstrijd speelden en beiden doodsbang om degene te zijn die zou knipogen. Zuid-Afrika verdedigde in diepe, gedisciplineerde linies, Canada drukte aan en zocht naar de deur maar vond deze gesloten, en de wedstrijd kroop naar verlenging toe met de spanning van mensen die precies wisten hoeveel op het spel stond.

Toen kwam de wreedheid. In de tweeënnegentigste minuut sprong Stephen Eustaquio toe toen een kopbalafweer op de bovenkant van het strafschopgebied viel en begroef het, en een doelloos gesleur werd een hartverscheurend eendoel in één slag. Het werd nog zoeter voor Canada door de terugkeer van captain Alphonso Davies, die herstelde van een hamstring-blessure die hem de hele groepsfase kostte, en gaf de medeorganisators de boost die zij nodig hadden.

Canada marcheren voor het eerst ooit naar de achtste finales, waar de winnaar van Marokko tegen Nederland op 4 juli in Houston wacht. Zuid-Afrika gaat naar huis met een schone uitslag verwoest in blessuretijd, de ergste mogelijke manier om te ontdekken dat verdedigen gedurende eenennegenttig minuten niets waard is als je in de tweeënnegentigste minuut tegenstander krijgt.