Dit waren negentig minuten van twee ploegen die in hun hoofd zaten te rekenen, beiden wetend dat een gelijkspel hen verder hielp, en ze speelden ook precies zo.

Het verdedigen was echt netjes en de organisatie brak nooit, maar de laatste zone leek een plek waar beide ploegen bang waren om te komen.

Het was minder een duel en meer een afspraak waar iedereen beter van werd, het soort patstelling waar het gevaarlijkste moment was dat iemand even de stand in de andere groep checkte.