Na een onweersbui die de aftrap uitstelde en alle drama uit de aanloop zuigde, kwamen Mexico en regelden zij zaken met genadeloos tempo. Julian Quinones greep een bal uit de lucht, sneed naar binnen en maakte in de twee en twintigste minuut het eerste doelpunt, en negen minuten later kaapte Raul Jimenez een Ecuador-balverlies in en maakte het twee. Half uur voetbal, twee doelpunten, wedstrijd afgelopen.

De rest was wedstrijdbeheer op zijn gemakkelijkst. Ecuador zwoegde en zocht naar een weg terug met een loeide thuisschaar achter zich, maar Mexico deed het ene wat zij heel toernooi hebben gedaan: niet tegen een doelpunt incasseren. Dit was het vierde opeenvolgende schone sheet, de co-gastheren verlengden hun defensieve reeks die hoofden doet draaien, zelfs tiener Gilberto Mora kreeg een historische invalbeurt op het grootste podium.

Mexico marcheert de achtste finales in om het tegen de winnaar van England-DR Congo op te nemen, en zij komen er uit als een georganiseerd, efficiënt en behoorlijk onkwetsbaar team. Geen drama, geen schrik, geen laat wankelen, gewoon een thuisploeg die pronkt in Azteca. De enige minpunt is dat het bijna te makkelijk was, wat een heerlijk probleem is voor een gastland.