Duitsland deed alles behalve het enige wat telt: genoeg scoren. Ze vermaakten Paraguay met eenentwintig schoten tegen zeven, hadden het balbeziit, en gingen met één doelpunt achterstand de rust in na Julio Enciso kopte La Albirroja in de twee-en-veertigste minuut op voorsprong. Kai Havertz bracht ze acht minuten na rust langszij, een doelpunt uit een hoekschop werd afgekeurd door VAR voor een overtreding op de keeper, en daarna werd het een muur van witte shirts die eenvoudigweg niet zou vallen.

Gedurende verlenging bleef het 1-1, Duitsland duwde en Paraguay verdedigde alsof hun leven ervan afhing, totdat ze in de loterij die niemand in Duitse voetbal wil betreden: penalty's. En de geesten kwamen naar buiten. Orlando Gill veranderde in een muur, redde op Havertz en Nick Woltemade, en zelfs Manuel Neuer die Tonia Sanabria tegenhield kon hen niet redden nadat Jonathan Tah miste en Jose Canale rustig de winnaar begraven voor een 4-3 schietpartij.

Paraguay is door naar de Achtste Finales, waar de winnaar van Frankrijk tegen Zweden wacht, en Duitsland zit in een vliegtuig naar huis vanuit een toernooi dat zij statistisch domineerden en emotioneel instortten. Dominatie betekent niets zonder afwerking, en een Duitse penalty-schietpartij is nu minder een wedstrijd dan een horrorfilm met elk paar jaar een nieuw deel.