Frankrijk versloeg Marokko niet zozeer als dat ze een gedetailleerde incidentenrapportage over hen opmaakten. Eenentwintig schoten tegen vier, acht daarvan op doel tegen een, en een eerste helft die als dertien schoten tegen een voelde als een printer die alleen maar de naam van een team kende. Frankrijk hield Marokko in hun eigen derde, werkte de halve ruimten uit en maakte Gillette Stadium tot een schietkuur. De 2-0 eindstand is de beleefde versie van wat er werkelijk op het gras van Gillette Stadium gebeurde.

Het grappige gebeurde vroeg. Na een VAR-controle die langer duurde dan drie minuten, lang genoeg om eten te bestellen en er spijt van te krijgen, kreeg Frankrijk een penalty, en Kylian Mbappe liep naar voren om de meest verwachte elfmeter van de avond te benutten door hem zachtjes in het midden voor Yassine Bounou neer te leggen, die hem opraapte als een losse boodschappentas. Sally vergeeft veel, maar niet het omzetten van drie minuten spanning in een warm-up oefening voor de keeper. Ter verdediging: Mbappe schreef zijn eigen excuses in de 60ste minuut, zijn 20e World Cup doelpunt van zijn carrière, wat hem een doelpunt dicht bij Lionel Messi's 21 brengt en aan de voorkant van de Golden Boot race. Ousmane Dembele voegde het tweede toe in de 66ste, zijn vijfde van het toernooi, en de wedstrijd was formeel voorbij.

Marokko, de ploeg die Nederland op penalties had uitgeschakeld om hier te komen, testeerde de Frankrijk doelman nooit echt: een schot op doel zegt dat de magie op precies het verkeerde moment droog liep. Ze gaan naar huis met verheven hoofd en een run waar ze trots op kunnen zijn. Frankrijk marcheerde door naar een halve finale tegen Spanje in Dallas, meer lijk op een machine die precies aanslaat wanneer de inzet dat eist dan een team dat van een hot streak rijdt.