Frankrijk arriveerde op Bastille Day in een halve finale met de Gouden Laars-leider vooraan en verliet het veld met niks, wat echt een heel specifieke nationale feestdag is. Mikel Oyarzabal zette in minuut 22 een penalty om, Pedro Porro liep onbewaakt in op 58, en dat was het hele verhaal. Spanje had twee schoten op doel en scoorde twee keer. Frankrijk had er drie en scoorde nul. Je kunt een uur lang over tactiek praten, maar die lijn is het wedstrijdverslag.

De beelden zijn niet genadig voor Kylian Mbappe. Vijftien balcontacten in de eerste helft, de minste van alle spitsen op het veld, en in minuut 67 een kans die van Cucurella afkaatste. Hij kwam aan als toernooileider met acht doelpunten en drie assists en voegde niets aan beide toe, pakte vervolgens in minuut 86 geel omdat hij op Unai Simon inliep terwijl de keeper zich bukte om de bal op te rapen. Dat is niet druk zetten. Dat is een man die discussieert met het speelschema. Zijn verdienste: hij stond daarna voor de camera's en nam het op zich: technisch slordig, eerste balcontacten niet goed genoeg, en als aanvoerder neem ik alle verantwoordelijkheid. Volledig terecht.

Spanje deed ondertussen wat ze nu 37 wedstrijden achter elkaar doen zonder te verliezen: ze pakken de bal, houden hem, en wachten tot jij je verveelt. Rodri en Fabian Ruiz kregen een drieën-twee in het middenveld, wat Mbappe zelf later ook erkende, en zodra je Spanje het middenveld geeft heb je eigenlijk al ingestemd met de voorwaarden. Derde opeenvolgende toernooi-halve finale die Frankrijk tegen dit team verliest. Op welk moment wordt een patroon een diagnose.