Nicolas Pepe zette in de 7e minuut de deur open en gooide hem in de 64e weer dicht, een tweeluik zo kalm dat het in drievoud gearchiveerd had kunnen worden, terwijl Ivoorkust het soort beheerste, lage-bloeddruk voetbal speelde dat knock-outtickets oplevert maar zelden samenvattingen verkoopt.

Curacao kwam opdagen met energie en goede bedoelingen, maar bleef in de laatste linie aankomen als een toerist die het adres vergeten was, veel opbouw en geen enkel schot dat de keeper echt liet werken, het voetbalequivalent van een geweldige mail schrijven en hem nooit versturen.

Geen rode kaarten, geen VAR-theater, geen late chaos, gewoon een wedstrijd die vanaf de zevende minuut zijn eigen hartslag onder controle hield, kijkbaar en degelijk maar nooit de klassieker waarop de neutrale toeschouwer stiekem hoopte.