Dit had alles. Marko Arnautovic en Riyad Mahrez wisselden slagen uit, Marcel Sabitzer scoorde, Rafik Belghali maakte gelijk, en net toen Mahrez de held leek met een drieënnegentigste minuut doelpunt, kopte Sasa Kalajdzic diep in de zesde minuut blessuretijd binnen om het op 3-3 te zetten. Zes doelpunten, twee late schoten in de buik, en een einde dat beide banken naar adem deed snakken.

Het drama had een schoon einde: de gelijkspel zette zowel Algerije als Oostenrijk door, Oostenrijk als tweede op doelsaldo en Algerije als een van de beste nummers drie. Iedereen die een aandeel in de chaos had, werd ervoor beloond, wat bijna nooit gebeurt.

Als je iemand op het WK wilt verkopen, laat je hem dit. Voorsprong wissels, heroïciteit in blessuretijd, een kopbal in de zesennegentigste minuut die voor twee landen tegelijk telde. Voetbal schrijft ze niet beter dan dit.