MDMA

The Roast

“MDMA is de track in de catalogus waar Thomas eindelijk, in de vorm van een titel van vier letters, toegeeft dat hij ook uitgaat. Het introspectieve singer-songwriter-genre heeft tien jaar lang gedaan alsof zijn kernbeoefenaars geen nachten hebben gehad die ze liever niet onthouden, en zo nu en dan schrijft een van hen een nummer dat die pretentie breekt. Dit is die van Thomas. De track zelf is een slow burner, wat de juiste keuze is. Een nummer dat MDMA heet en ook klinkt als de ervaring zou onverdraaglijk zijn. In plaats daarvan krijg je de ochtend erna. Het denk-erover-deel. Het me-afvragen-wat-ik-heb-gezegd-deel. De productie leunt verder de afropop-kant op dan de meeste van de catalogus, met percussie die het meeste emotionele werk doet en een vocaal die drift op de manier waarop de stof in kwestie daadwerkelijk drift. Slim schrijven. Eerlijk schrijven. Het soort nummer dat een independent artiest maakt als hij is gestopt met klinken als iemand anders.”

The Bright Side

MDMA is een van de eerlijkste tracks in de catalogus en waarschijnlijk de meest muzikaal avontuurlijke. De slow-burner-aanpak is de juiste en de percussie doet echt werk. Dit is hoe Thomas klinkt als hij stopt met zichzelf in twijfel trekken.

Hardest Sneer

“Een nummer MDMA noemen is een marketingbeslissing voordat het een artistieke is. Elke algoritmische playlist die feestthemas raakt pikt het op. Geen enkele ouder. Of je dat grappig of cynisch vindt hangt af van je relatie tot streaming-economie.”

Issues (0)