Florescence

The Roast

“"Florescence" is een keurig competent derde album van een keurig competente Britse popzangeres die nu al zo lang op het punt staat door te breken dat dat punt zelf haar genre is geworden. Maisie Peters schrijft die bekentenis-pop die precies in het midden zit van het Venndiagram tussen Taylor Swift, Gracie Abrams en Olivia Rodrigo, maar dan met de beleefdheid van iemand die de barista nog bij naam bedankt. De nummers zijn netjes opgebouwd, elke regel eindigt op een geestige wending die fantastisch werkt in een TikTok-caption en iets minder in je echte leven. De productie is schone akoestische lak, geborstelde drums, gelaagde "ooh"s in de bridge, een piano die precies op het contractueel afgesproken moment binnenkomt. Onmogelijk om niet leuk te vinden. Ook onmogelijk om twintig minuten later nog één melodie te herinneren, en dat is de vloek van de zevende-meest-aanbevolen artiest in een algoritme dat je nooit echt wil verrassen.”

The Bright Side

Ze is eerlijk gezegd een van de scherpste tekstschrijfsters in dit straatje, en als ze een regel laat ademen in plaats van versieren, landen de nummers. Het album is gesequencet door iemand die nog gelooft in albums, wat zeldzamer wordt. De Sheeran-cosign heeft haar de ruimte gegeven om het album te maken dat zij wilde, en die artistieke controle hoor je terug.

Hardest Sneer

“Je derde album "Florescence" noemen terwijl de nummers zelf grotendeels half-opgebloeid blijven, is een titel die alleen een letterenstudente durft te kiezen en alleen een persvoorlichter verdedigt.”

Issues (3)