Blue Morpho
Ed O'Brien · Art Rock / Ambient
“Ed heeft eindelijk een soloplaat gemaakt die als Ed klinkt, wat een triomf is totdat je je herinnert dat Eds hele rol in Radiohead was om iedereen anders beter te laten klinken.”
Blue Morpho klinkt als een man die dertig jaar net achter Thom Yorke heeft gestaan en nu beleefd vraagt of hij eindelijk een keertje vooraan mag. Ed is Radioheads textuurman, de ambient-wassen, de menselijke reverbpedaal, en een hele plaat daarvan is precies wat je verwacht: prachtig, drijvend, en soms zo gewichtloos dat hij verdampt. De gitaartoon op de titeltrack alleen al rechtvaardigt het project, maar textuur zonder een sterke songwriting-ruggengraat voelt al snel als heel dure gordijnen in een lege kamer. De schaduw van Tomorrow's Modern Boxes hangt in de aangrenzende kamer en neuriet luider dan Ed durft. Te smaakvol om te concurreren, te getalenteerd om te verdwijnen, en dus krijgen we een mooie plaat die beleefd weigert essentieel te worden.
Het sfeervakmanschap is werkelijk top en als producer-songwriter laat Ed zien dat hij een plaat kan dragen zonder zijn bandleden. Voor het eerst voelt zijn solowerk als een echt artistiek statement.
The Thom Yorke Shadow Problem
Texture Is Not A Backbone
The Solo-From-A-Supergroup Curse
Think your track survives me? Drop a link.
A full teardown from €2,99. No mercy.