Lemonade

The Roast

“Lemonade is wat er gebeurt wanneer een bedrijf leert om dorst te simuleren. Het tweede volwaardige album van aespa rolt van de lopende band van SM Entertainment met elke bout exact op spanning: hier een G-Dragon feature, daar een cameo van Ty Dolla Sign, een Becky G versie voor de Latijnse markt, tien tracks van bewapende perfectie die tot op de millimeter zijn getest. En eerlijk is eerlijk, de machine is indrukwekkend. Alleen al het synthontwerp kostte waarschijnlijk meer dan jouw huis. Maar luister goed en je hoort de vergaderzaal meezingen. Elk refrein landt precies waar de kwartaalcijfers het voorspelden. Elke drop is gekalibreerd voor een verticale clip van vijftien seconden. De hyperpop randjes die aespa ooit oprecht vreemd maakten, die metalige Black Mamba lore, zijn glad geschuurd tot iets exporteerbaars. Lemonade is eerlijk gezegd de juiste naam. Neem iets organisch, voeg genoeg suiker en bewerking toe, en je krijgt een product dat koud heerlijk smaakt en niets achterlaat. De vier leden zingen er prachtig doorheen, professionals tot de laatste lettergreep, maar ik bleef wachten op een onbewaakt moment, een barst in het chroom, en dat moment zit simpelweg niet in de voorraad. Precisie is indrukwekkend. Het is alleen niet hetzelfde als een hartslag.”

The Bright Side

Wanneer de machine raakt, raakt ze hard. Het refrein van de titeltrack is werkelijk onontkoombaar, de vocale mengsels behoren tot de schoonste in het genre, en het sounddesign is wereldklasse: glazig, duur, smetteloos. WDA met G-Dragon heeft echte branie, en de tracklist laat de plaat glijden als een luxewagen. Als popperfectie als ambacht je iets zegt, is Lemonade een masterclass, en aespa blijven de technisch meest formidabele performers die SM ooit heeft afgeleverd.

Hardest Sneer

“Dit album is niet geschreven, het is gefabriceerd volgens ISO norm, en ergens in Seoul is een spreadsheet heel trots op zichzelf. Lemonade inderdaad: geperst, gefilterd, gepasteuriseerd en gegarandeerd vrij van echte citroen.”

Issues (3)