The Furious

Laten we eerst de olifant in de kamer benoemen. Je verhaal is 'gewone man, ontvoerde dochter, crimineel netwerk.' Gefeliciteerd. Je hebt zojuist ongeveer veertig procent van alle actiefilms beschreven die sinds Taken in 2008 zijn uitgebracht. Kenji Tanigaki, jij had de brutaliteit om Xie Miao, Joe Taslim, Jeeja Yanin, Yayan Ruhian EN Brian Le in te huren, en het beste oorsprongsverhaal dat je kon bedenken was 'handelsman-papa flipt volledig.' Een handelsman. De man verkoopt goederen voor de kost. Dat is de burgerlijke dekmantel die je hebt gekozen voor een cast die met hun pink een klein leger kan ontmantelen.

Hier moet Cynical Sally even haar vergiftigde pen neerleggen, want 99 procent van de critici op Rotten Tomatoes kan het niet allemaal bij het verkeerde eind hebben. Een gemiddelde score van 8,6 en een 90 op Metacritic zijn geen troostprijzen, dat zijn bewijzen. RogerEbert.com noemde het 'een stroom van vuisten en duivels plezier,' en The Wrap noemde het mogelijk de beste actiefilm van 2026. Het festivalcircuit was het ermee eens en stuurde de film door Toronto, Beyond Fest, Hawaii, de Rode Zee, om hem uiteindelijk het Boston Underground Film Festival te laten afsluiten als een ererondje. Dat is geen film waar niemand in gelooft. Dat is een film die iedereen bleef doorgeven als een geheim.

De echte misdaad hier is niet de film zelf. Het is Lionsgate die tot 12 juni wacht om iets zo goed uit te brengen, nadat ze eerst 29 mei hadden beloofd en toen terugkrabbelden. Een vertraging van twee weken voor een 99 procent verse vechtkunst-showcase is het soort zet dat fans doet nadenken over piraterij als morele positie. En ja, Starz-abonnees, jullie dag komt over ongeveer vier maanden, dus geniet ondertussen van de spoilers. De lichtere kant: een speelduur van 113 minuten betekent dat dit ding zijn welkom niet overschrijdt, en met een zo beladen cast verdient elke minuut zijn plaats.