It Made a Billion Dollars at 42 Percent, Proving Once Again That Nobody Checks the Reviews Before Buying the Popcorn

De Super Mario Galaxy Movie deed het enige wat telt voor de mensen die het maakten: geld verdienen. Een miljard negen miljoen dollar wereldwijd op een budget van honderdtien miljoen, de best bezochte film van 2026 en de eerste release van het jaar die een miljard haalde. Als zakelijke aangelegenheid is het gaatjes vrij. Als film hebben de critici het ingedeeld onder overwegend ongunstig, met een 42 op Rotten Tomatoes en een 37 op Metacritic.

Het gat tussen die getallen is het hele verhaal. Het publiek trok zich niets aan van wat critici dachten, en gaf het een negentig procent Popcornmeter, een 7.8 gebruikersscore en een A-minus CinemaScore, omdat dit een prachtig geanimeerde, voortdurend drukke nostalgie-verpakkingsmachine is en kleine kinderen lezen geen Metacritic. Illumination en Nintendo hebben een formule gevonden die het plot als hindernis beschouwt tussen herkenbare momenten, en het werkt precies bij het publiek waar het op gericht is.

Dus Sally gaat niet doen alsof een miljard dollar een mislukking is. Dat is het niet. Maar er is verschil tussen een goede film en een goed product, en Galaxy is een magnifiek product omwikkeld met een film die vooral naar dingen wijst die je al kent en wacht op je gejuich. Het ziet er fantastisch uit, het voelt aan als een achtbaan, en het is vergeten tegen de tijd dat je het parkeerterrein bereikt. Nu te streamen op Peacock, waar de volume van het spektakel prima past.

De marketing hoefde zich niet in te spannen, en dat zie je: zet een camera op Mario in de ruimte, monteer de releasedatum, en verzamel een miljard dollar. Het verkocht herkenning, geen verhaal, en herkenning was meer dan genoeg. De trailers beloofden precies wat de film afleverde, wat eerlijkheid of een waarschuwing is afhankelijk van je Metacritic-tolerantie.