She's the He

Geef Siobhan McCarthy de eer voor haar lef. Ze nam het giftigste praatpunt van de moderne politiek, de roofzuchtige jongen die zich de meisjeskleedkamer in liegt, en bouwde er een schunnige eindexamenkomedie bovenop alsof het een weddenschap was. Een week voor de diploma-uitreiking komen beste vrienden Alex en Ethan uit de kast als transvrouwen om het gerucht te smoren dat ze homo zijn, en wat begint als het domste plan uit de geschiedenis van de tienerfilm stolt langzaam tot iets waars. Het is een premisse die op het lanceerplatform zou moeten ontploffen. In plaats daarvan vliegt hij, vooral omdat de film precies weet wiens grap hij steelt en wie er als laatste mag lachen.

Misha Osherovich is de reden dat dit werkt. Ethan stapt de grap binnen als punchline en verlaat hem als mens, en Osherovich speelt dat langzame besef met ogen die meer vertelwerk doen dan de helft van het script. Nico Carney's Alex krijgt de bredere rol, de intrigant die een verliefdheid achternajaagt door een deur waar hij zich naar binnen heeft gelogen, en hij is grappig, maar de film verliest zichtbaar interesse in hem zodra Ethan in beeld is. De bijrollen, met onder anderen Suzanne Cryer en Mark Indelicato, vullen een school die doorleefd aanvoelt in plaats van door een algoritme gecast. En als de logeerpartij komt, het moment waarop de grap stilletjes ophoudt een grap te zijn, besef je dat al die schunnigheid één groot paard van Troje was.

Het is geen vlekkeloze machine. De film vinkt het highschooldraaiboek af met de ijver van een modelleerling, makeovermontage, groot feest, bekentenis op het laatste moment, en het indiebudget toont af en toe zijn naden in vlakke belichting en gehaaste shots. Het derde bedrijf sprint naar zijn ontknopingen alsof de bel al is gegaan. Maar hier is de zonzijde, en die is oprecht zonnig. Dit is een komedie gemaakt door transmensen die een vijandige premisse aan een slim publiek toevertrouwt en de weddenschap wint. De lach is echt, het hart is verdiend, en ergens is een opiniemaker woedend dat zijn eigen grap is afgepakt en beter verteld. Dat alleen al is het kaartje waard.