Lord of the Flies (Netflix Miniseries)
Directed by Marc Munden
Newcomer ensemble, Riz Ahmed (narration)
“Jack Thorne bewerkte Lord of the Flies tot vier uur voor Netflix en gaf het boek eindelijk de ruimte die het verdient. Het resultaat is de beste literaire adaptatie die Netflix in jaren heeft geproduceerd.”
Sally's not done with you yet.
Drop a URL, screenshot, or file and Sally will give you the honest truth.
The Review
Lord of the Flies is twee keer eerder verfilmd, beide keren door regisseurs die de speeltijd behandelden als een beperking om tegen te vechten. De versie uit 1963 is trouw maar luchtloos. De versie uit 1990 is grotendeels vergeten. Jack Thorne's miniserie van vier delen behandelt de speeltijd als feature en gebruikt elke minuut. Het resultaat is de eerste adaptatie die de langzame corruptie laat ademen op het tempo waarop Golding het ook schreef.
De casting van de jongens is de meest belangrijke productiebeslissing en betaalt zich uit. Marc Munden regisseert met een documentairgeduld dat de sociale structuren op het scherm laat afbrokkelen op de manier waarop ze in het boek afbrokkelen, namelijk geleidelijk en dan ineens. De kinkhoorn doet ertoe. Het vuur doet ertoe. Piggy's bril doet ertoe. De serie vertrouwt het publiek om deze symbolen te volgen zonder ze uit te schrijven, wat de meest respectvolle adaptatiekeuze mogelijk is.
Het is niet vlekkeloos. Het vierde deel houdt zich in op het zwartste materiaal dat het boek niet inhoudt, vermoedelijk omdat Netflix Netflix blijft. De voice-over-framing is af en toe te dik aangezet. Maar de kernprestatie blijft intact. Dit is een Lord of the Flies die begrijpt dat het boek een waarschuwing is, geen coming of age, en de speeltijd heeft om die waarschuwing te laten landen. Scholen gaan dit de komende twintig jaar gebruiken.
What It Nails
- +Marc Munden regisseert met het soort geduld waarop het bronmateriaal decennia heeft gewacht
- +De jonge ensemble is over de hele linie uitstekend, met meerdere doorbraak-performances
- +Productieontwerp behandelt het eiland als een echte plek met weer en gevolgen
- +Het tempo komt eindelijk overeen met de geleidelijke afdaling in het boek
- +Sound design gebruikt stilte effectiever dan dialoog
What It Botches
- -Aflevering vier verzacht het zwartste materiaal uit de roman
- -Voice-over-framing vertelt af en toe wat je hoort te voelen
- -Een paar subplots die voor de speeltijd zijn uitgevonden verdienen hun bestaan niet
- -De score zet soms momenten dik aan die sterker zonder geluid zouden zijn
Think your work can survive this?
Drop a URL, screenshot, or file and Sally will give you the honest truth.
Who It's For
Iedereen die het boek op school las en het nooit helemaal vergat. Fans van trage, doordachte prestige-drama. Onderwijzers op zoek naar een lesondersteuning die de tekst respecteert.
Who Should Skip
Kijkers die een snelle plot nodig hebben. Iedereen die zich ongemakkelijk voelt bij geweld met kinderen. Mensen die het boek alleen leuk vonden omdat ze dachten dat het een avontuurverhaal was.
Marketing Roast
Netflix positioneert dit als prestige-programmering voor volwassenen, wat accuraat is en ook een stille bekentenis dat ze winst nodig hebben in de prestige-categorie. De marketing is ingehouden omdat de bron geen hulp nodig heeft.
Your turn. Drop something.
Drop a URL, screenshot, or file and Sally will give you the honest truth.