The Verdict
Scott en Bryan, jullie schreven en regisseerden een kamerstuk-horror voor A24 waar twee jonge Mormoonse missionarissen op de verkeerde deur kloppen en de sinistere Mr. Reed wachtend vinden. Het is een kleine opzet, grotendeels één locatie, en jullie veranderden het in een gespannen psychologische knijp.
De meesterzet is Hugh Grant. Jullie castten de minst voor de hand liggende schurk van het genre en lieten zijn charme verzuren tot dreiging, en het werkte zo goed dat het hem Beste Acteur-nominaties opleverde bij de Golden Globes, Critics' Choice en BAFTAs. Horrorvertolkingen krijgen zelden dat soort prijzenaandacht, en de zijne wel.
Het ging in première op TIFF en bracht 60 miljoen dollar wereldwijd op met een budget van 10 miljoen dollar. Dat is een zes-op-een rendement op een praterig, ingeperkt idee, wat bewijst dat je intelligentie en dialoog als horror kunt verkopen wanneer het schrijfwerk en de hoofdrol zo scherp zijn.
What it nails
- ▲Hugh Grant tegen het type in casten en zijn charme bewapenen tot een oprecht verontrustende schurk.
- ▲Een ingeperkt, dialoog-gedreven kamerstuk dat dreiging genereert zonder te leunen op spektakel.
- ▲Een Grant-vertolking sterk genoeg om Beste Acteur-nominaties te verdienen bij de Golden Globes, Critics' Choice en BAFTAs.
- ▲Een gross van 60 miljoen dollar wereldwijd op een budget van 10 miljoen dollar, magere horror-economie goed gedaan.
What it botches
- ▼Een praat-zware, enkele-locatie premisse test het geduld van iedereen die voor kinetische schrik kwam.
- ▼Zo zwaar leunen op theologisch debat betekent dat de horror in ideeën leeft, wat niet elke kijker wil.
- ▼De ingeperkte schaal kan op de verkeerde manier claustrofobisch aanvoelen voor wie meer spektakel verwacht.
- ▼Een schurk zo magnetisch riskeert de missionarissen te laten aanvoelen als bijspelers in hun eigen beproeving.
Who it's for
Fans van dialoog-gedreven psychologische horror, iedereen die houdt van een geweldige schurkenvertolking, en kijkers die ideeën willen, niet alleen gore.
Who should skip
Mensen die snelle pacing en frequente schrik nodig hebben, en iedereen die praterige, enkele-locatie horror eerder claustrofobisch dan gespannen vindt.
The whole story lives on the hub