The Devil Wears Prada 2
Directed by David Frankel
Meryl Streep, Anne Hathaway, Emily Blunt, Stanley Tucci
“Twintig jaar later is Andy terug, Miranda is terug, en de print-tijdschriftindustrie die ze allemaal een baan gaf grotendeels niet. De sequel werkt het hardst wanneer hij stopt met doen alsof de wereld niet veranderd is.”
Sally's not done with you yet.
Drop a URL, screenshot, or file and Sally will give you the honest truth.
The Review
The Devil Wears Prada 2 had elke reden om cynische legacy-sequel content te worden. Het origineel is geliefd, de cast is iconisch, en het algoritme beloont nostalgie harder dan vakmanschap. De film weerstaat die zwaartekracht grotendeels. David Frankel keert terug. Aline Brosh McKenna co-schrijft. Meryl Streep loopt weer Miranda Priestly in alsof ze nooit weg was geweest, wat de hoogste lof en de meest zorgwekkende waarschuwing is.
De premise is gebouwd rond een media-industrie die niet meer bestaat. Andy is gegroeid tot het soort leidinggevende dat aan haar baas uitlegt wat TikTok is. Miranda runt een luxe-imperium dat een streaming-tak omvat, een parfumlijn, en ongeveer een tijdschrift dat in leven wordt gehouden door pure wilskracht. Emily Blunt's Emily heeft het beste materiaal in de film omdat zij de enige is die mag erkennen dat haar carriere, net als de tijdschriftenwereld, bijeen wordt gehouden door French manicures en wrok.
Waar het strompelt is wanneer het probeert relevantie te fabriceren. De Gen Z-assistent-subplot heeft de energie van een 60-jarige schrijver die uitgebreid research deed. De streaming wars-referenties dateren het script voordat het is uitgespeeld. Maar Streep en Hathaway hebben genoeg on-screen kapitaal om het te dragen en Stanley Tucci doet wat Stanley Tucci doet, namelijk in zijn eentje elke scene optillen waarin hij verschijnt. Je gaat het leuk vinden. Je hoeft het niet twee keer te zien.
What It Nails
- +Meryl Streep's terugkeer als Miranda Priestly is oprecht iconisch en verdient de ticketprijs
- +Stanley Tucci blijft cinemas meest betrouwbare bijrol
- +Emily Blunt krijgt de scherpste dialoog en loopt ermee weg
- +De wardrobe-afdeling verdient een aparte prijzencampagne
- +Patricia Field's kostuumwerk voor de legacy-personages weet de balans perfect te vinden
What It Botches
- -De Gen Z-subplot leest als onderzoek gedaan op armlengte door mensen die niemand onder de 35 kennen
- -Streaming wars-referenties verouderen tegen 2028 tot incoherentie
- -Het tempo zakt in het tweede bedrijf in als het script te veel themas tegelijk wil
- -Anne Hathaway's Andy is meer geschreven als status update dan als personage
Think your work can survive this?
Drop a URL, screenshot, or file and Sally will give you the honest truth.
Who It's For
Iedereen die in 2007 het origineel op zijn bureau citeerde en nu een hoekkantoor en een tiener heeft. Mensen die graag Meryl Streep zien werken. Fashion-aanverwante professionals die zich gezien willen voelen.
Who Should Skip
Iedereen die hoopt op een fundamentele herziening van het IP. Sceptici van legacy-sequels in het algemeen. Iedereen wiens films over iets anders moeten gaan dan vibes en kleding.
Marketing Roast
De marketing leunt volledig op Streep's gezicht en de cerulean-monoloog-meme. Beide verkopen tickets. Geen van beide vertelt wat de film daadwerkelijk is, want de film gaat vooral over niet vertellen wat hij is.
Your turn. Drop something.
Drop a URL, screenshot, or file and Sally will give you the honest truth.