Starseeker: Astroneer Expeditions

In 2019 bracht System Era Softworks Astroneer uit, een pastelkleurige survival-sandbox waarin je planeten terravormde, bases bouwde en aangenaam verdwaalde door met een zuiggeweer de grond te vervormen. Het was die zeldzame ruimtegame die warm aanvoelde in plaats van koud, meer over nieuwsgierigheid dan over doden. Zeven jaar later krijgen we Starseeker: Astroneer Expeditions, een early access co-op spinoff uitgegeven door Devolver Digital, waarin tot vier spelers aan boord gaan van de ESS Starseeker, landen op de moerasplaneet Tephra en samen aan honderden gedeelde missies knabbelen. Het idee is kameraadschap in de ruimte, cross-platform en cross-progression, dertig euro, geen microtransacties, geen premium valuta, content updates beloofd voor minstens een jaar. Op papier is dit de anti-live-service live service, en dat alleen al verdient een traag applaus.

Als de servers meewerken, is de loop precies de zachte drug waar Astroneer-fans op hoopten. Tephra is prachtig en vreemd, vol weidse jungles, ondergelopen ruïnes en het verspreide wrak van een gedoemde EXO Dynamics-reis die je langzaam in elkaar puzzelt. Verkennen is de beloning, geen karwei tussen doelen door, en de coöperatieve speelstijl moedigt echt kameraadschap aan in plaats van egoïstisch buit graaien, want Landing Sites ontgrendel je door collectieve inspanning in plaats van dat één speler alles hamstert. Critici merkten het ook: dat onweerstaanbare nog-een-missie-gevoel dat twee uur uitwist voordat je het doorhebt. System Era hield de ziel vast, het zachte palet, het gevoel dat het universum een plek is om door te dwalen in plaats van een checklist om te veroveren, en weigerde beleefd om er een battle pass aan vast te schroeven.

Nu het sterretje, en het is een groot sterretje: dit is early access, en op launchdag betekende dat dit knusse ruimteavontuur een zorgwekkende hoeveelheid tijd naar verbindingsfouten staarde. De Steam-reviews kelderden naar ongeveer 37 procent positief in de eerste golf, deels serverwoede die er veel uitzag als het openingsweekend van Helldivers 2, waar een oprecht goede game bedolven raakte onder spelers die niet konden inloggen. Een deel daarvan is review bombing, een deel is terecht, en een co-op game die op dag één de co-op niet betrouwbaar kan doen, is een echt probleem en geen sfeertje. De eerlijke lezing is dat dit geen Astroneer 2 is, het is een ander, gestructureerder, socialer ding dat het merk draagt, en een deel van de tegenreactie is rouw van mensen die de sequel wilden die ze zich hadden voorgesteld. De zonzijde is echt en ongewoon stevig: het fundament is charmant, de monetisatie is consumentvriendelijk tot het bijna verdacht wordt, en System Era leverde voor het origineel al eens een jaar aan updates, dus de startbaan hier is verdiend, niet beloofd op een slide.