Resident Evil Requiem
Capcom · Capcom
“Capcom gaf ons twee protagonisten, twee perspectieven, en twee redenen om met het licht aan te slapen. Grace Ashcrofts terreur en Leon Kennedys slachting maken dit de beste RE in twintig jaar.”
Sally's not done with you yet.
Drop a URL, screenshot, or file and Sally will give you the honest truth.
The Review
Capcom is op een horrordreef waar de meeste studio's jaloers op zouden zijn, en Resident Evil Requiem zet de traditie voort om volwassenen achter hun douchegordijn te laten kijken. Het spel splitst zijn DNA tussen twee speelbare personages: Grace Ashcroft, een FBI-analyste en dochter van Outbreaks Alyssa Ashcroft, die in first-person survival horror sluipt met beperkte middelen en een typemachine-opslagsysteem, en Leon S. Kennedy die doet wat Leon het beste doet: third-person actiecarnage met vuurwapens, ronddraaischoppen en een attitudeprobleem. Het dubbelperspectiefsysteem is geen gimmick. Het is de hele thesis van het spel, en het werkt.
Grace's secties zijn oprecht angstaanjagend. Het Wrenwood Hotel en Rhodes Hill zorgcentrum zijn masterclasses in atmosferische horror. Elk gekraak, elke flikkering, elke ontmoeting met 'The Girl' (een monster dat je alleen kunt beschadigen door het aan licht bloot te stellen) deed me naar de pauzeknop grijpen. Ondertussen zijn Leons hoofdstukken pure Resident Evil 4-energie op elf gedraaid, met bossgevechten die zowel vaardigheid als resourceplanning eisen. Het feit dat je kunt wisselen tussen eerste en derde persoon voor beide personages toont een niveau van polijsting waar de meeste studio's niet eens van kunnen dromen. Vijf miljoen exemplaren in vijf dagen liegt niet. Dit is Capcom op de top van hun kunnen.
Waar Requiem struikelt is in de pacing van het laatste bedrijf. Na het meesterlijk opbouwen van spanning over twee verweven verhaallnen gesitueerd in en rond de ruines van Raccoon City, haast de conclusie zich om draden rondom Victor Gideon en het Connections-syndicaat af te wikkelen op een manier die de emotionele beloning waar het naar reikt niet helemaal verdient. De Switch 2-port is ook merkbaar ruwer dan zijn consolezusters. Speelbaar, zeker, maar je merkt de opofferingen. En hoewel de RE Engine's ray tracing schitterend is, herinneren sommige performancedips in de complexere gebieden je eraan dat zelfs Capcom perfectie niet volledig kan optimaliseren.
What It Nails
- +Dubbelprotagonistsysteem is de echte deal. Grace's survival horror en Leons actiegameplay voelen als twee geweldige games in een
- +Het Wrenwood Hotel is instant top-tier horrorleveldesign. Elke kamer vertelt een verhaal en verbergt een dreiging
- +Geluidsontwerp is oprecht angstaanjagend. Speel met een koptelefoon als je therapierekeningen wilt
- +RE Engine met volledige ray tracing levert het mooiste horrorspel ooit gemaakt, zonder uitzondering
What It Botches
- -Laatste bedrijf haast de landing na een verder meesterlijke dubbelverhaallijn-opbouw
- -Switch 2-port is merkbaar ruw vergeleken met PS5/Xbox/PC-versies
- -Enkele performancehaperingen tijdens complexe ray-traced scenes, zelfs op high-end hardware
- -Het Connections-syndicaatsubplot verdiende meer schermtijd dan het kreeg
Think your work can survive this?
Drop a URL, screenshot, or file and Sally will give you the honest truth.
Who It's For
Survival horrorfans die dachten dat Capcom geen nieuwe manieren meer zou vinden om ze bang te maken. Vijf miljoen exemplaren in vijf dagen zegt gefeliciteerd, dat hebben ze niet.
Who Should Skip
Als je pure actie wilt, zullen Leons hoofdstukken alleen de prijs niet rechtvaardigen. En als je een hekel hebt aan typemachine-saves, zullen Grace's secties je gezond verstand meer testen dan de monsters.
Trailer
External Scores
Your turn. Drop something.
Drop a URL, screenshot, or file and Sally will give you the honest truth.