Life is Strange: Reunion
Deck Nine · Square Enix
“Max en Chloe zijn terug, de terugspoelkracht werkt, en Deck Nine heeft eindelijk begrepen dat wat mensen wilden het originele duo samen was, niet wat Double Exposure ook was.”
Sally's not done with you yet.
Drop a URL, screenshot, or file and Sally will give you the honest truth.
The Review
Life is Strange: Reunion doet het enige waar fans al een decennium om schreeuwen: het brengt Max en Chloe weer samen en geeft ze een verhaal dat het vertellen waard is. Gesitueerd op Caledon University na de gebeurtenissen van Double Exposure, keert Max terug van een weekendje weg om de campus in vlammen te vinden. Haar terugspoelkracht is terug, ze kan drie dagen terug in de tijd springen via een polaroid, en Chloe Price is eindelijk, goddank, terug in beeld. Voor het eerst in de serie speel je als beide personages. Het is fanservice op de juiste manier, wat wil zeggen dat het eigenlijk een goed spel is onder de nostalgie.
Deck Nine heeft geleerd van hun fouten. Het schrijfwerk is scherper, de keuzes voelen zwaarder, en de relatie tussen Max en Chloe heeft het soort doorleefde warmte dat Double Exposures nieuwe cast niet kon repliceren. De dubbelprotagoniststructuur werkt beter dan je zou verwachten. Max's secties leunen in de tijdmanipulatiepuzzels waar de serie om bekendstaat, terwijl Chloe's hoofdstukken rauwer, meer gegrond en verrassend emotioneel zijn. De campussetting is prachtig gerealiseerd, en het mysterie heeft genoeg wendingen om je te laten raden zonder geforceerd te voelen.
Waar het struikelt is waar Life is Strange altijd struikelt: de dialoog overschrijdt af en toe de grens van 'young adult' naar 'geschreven door iemand die een tweet las over young adults.' Sommige bijpersonages voelen alsof ze uitsluitend bestaan om expositie te leveren, en het spel's vasthoudendheid om je dialoogopties te geven die eigenlijk niets wezenlijks veranderen is een franchisetraditie die begint te slijten. Maar het kernverhaal landt, het laatste bedrijf levert, en het einde is het soort emotioneel bevredigende conclusie waar de serie al jaren naar toe rommelt. Als dit het laatste Max en Chloe-verhaal is, is het een goed verhaal om mee af te sluiten.
What It Nails
- +Max en Chloe weer samen met oprechte emotionele diepte, niet alleen fanservice
- +Dubbelprotagoniststructuur werkt briljant, geeft elk personage ruimte om te ademen
- +De terugspoelmechaniek wordt creatiever gebruikt dan in elk vorig deel
- +Het laatste bedrijf is het sterkste in de franchise sinds het originele spel
What It Botches
- -Dialoog klinkt soms nog steeds alsof het geschreven is door een AI getraind op Tumblr
- -Sommige bijpersonages bestaan puur als expositieleveringssystemen
- -Keuze-illusie blijft bestaan: veel dialoogopties leiden tot hetzelfde resultaat
- -De campussetting, hoewel mooi, voelt als een herhaling van eerdere academische locaties
Think your work can survive this?
Drop a URL, screenshot, or file and Sally will give you the honest truth.
Who It's For
Iedereen die van het originele Life is Strange hield en afsluiting wil. Narratief-avonturenfans die meer geven om personages dan mechanica.
Who Should Skip
Als je eerder afhaakte op de dialoogstijl van de serie, zal niets hier je bekeren. Als je Double Exposure niet hebt gespeeld, zullen sommige plotpunten je verwarren.
Your turn. Drop something.
Drop a URL, screenshot, or file and Sally will give you the honest truth.