House Flipper Remastered Collection

Laten we even stilstaan bij de brutaliteit. House Flipper verscheen in 2018, een game over wc's schrobben en gipsplaten verven die op de een of andere manier miljoenen verkocht, omdat de mensheid uitgeput is en vuil dat op commando verdwijnt therapie is. Frozen Way keek daarnaar, keek naar House Flipper 2 dat al in de winkel lag, en besloot dat de wereld in 2026 behoefte had aan de eerste game, opnieuw, voor 49,99 dollar, met het woord Remastered erop geniet. Dit is contentrecycling zo puur dat er statiegeld op zou moeten zitten. En toch startte ik het op, pakte de virtuele dweil, en verdampten er vier uur voordat ik het doorhad. Ik ben er niet trots op. Jij straks ook niet. Maar hier staan we dan, vrolijk dezelfde huizen te poetsen als acht jaar geleden.

Eerlijk is eerlijk: de doos zit vol. Elke DLC uit de originele reeks zit erin, Pets, Garden Flipper, Dine Out, Farm, Luxury en die van HGTV, plus zo'n 800 nieuwe items, zes nieuwe klussen en een laagje stemacteurs waar niemand om vroeg. De belichting kreeg een echte opknapbeurt, er is eindelijk een fatsoenlijke nachtelijke hemel om onder te dweilen, en dankzij DLSS, FSR en TAAU rendert het stof nu op framerates waar de engine uit 2018 alleen van kon dromen. De interface is ook geschuurd en overgeschilderd. Het probleem is dat House Flipper 2 al bestaat en het meeste hiervan al had gemoderniseerd, dus de Remastered Collection concurreert met zijn eigen vervolg om dezelfde emmer sop. Dat is geen strategie, dat is een familieruzie in het openbaar.

En dit is het deel dat me het meest irriteert: de loyaliteitsprijs is eigenlijk netjes. Wie het origineel en de DLC bezit, betaalt voor de upgrade ongeveer twintig dollar in plaats van vijftig, wat in de huidige remastereconomie bijna liefdadigheid is. En de kernloop werkt nog steeds. Vuil wegschrobben, muren slopen, een krot omtoveren tot showroom, het blijft merkwaardig meditatief op een manier die de meeste prestigegames nooit bereiken. Launchbugs in een remaster van een acht jaar oude game zijn gênant, en nieuwkomers moeten goed nadenken welke Flipper ze eigenlijk willen kopen. Maar als schoonmaaksimulators jouw comfortfood zijn, is dit het grootste bord ervan ooit geserveerd. Het is gerecycled. Het is schaamteloos. En het werkt, wat meer is dan ik over de meeste remasters kan zeggen.