Ghost of Yotei

Gesitueerd in 1603 op het eiland Ezo, het huidige Hokkaido, volgt Ghost of Yotei Atsu, een huurling op een non-lineaire wraakqueeste tegen de 'Yotei Six,' een groep afvallige samoerai die haar volk afslachtte tijdens de 'Nacht van de Brandende Boom.' Het is een vervolg op Ghost of Tsushima dat niet bang is om zichzelf te zijn: nieuwe protagonist, nieuwe setting, nieuw vechtsysteem. Het wapencountersysteem vervangt de stancemechaniek van het origineel, en het uitgebreide arsenaal, katana, yari-speer, kusarigama, odachi, geeft elk gevecht een tactische laag waar Tsushima's combat alleen maar naar hintte.

De open wereld rond Mount Yotei is adembenemend op een manier die je doet vergeten dat je een game speelt. Sucker Punch's environmental storytelling is aanzienlijk verbeterd. Elke regio heeft een eigen sfeer, van dichtgesneeuwde bergpassen tot mistige kustdorpen. De wolvengezel is niet zomaar een gimmick; het verandert oprecht hoe je stealth en exploratie benadert. En de fotografiemodus? Nog steeds de beste in de business, want blijkbaar begrijpt Sucker Punch dat de helft van hun publiek hier is voor de screenshots.

Waar Yotei struikelt is in de pacing. De non-lineaire wraakstructuur betekent dat sommige doelen meer ontwikkeld aanvoelen dan andere, en het spel verwart af en toe 'groot' met 'diep'. Er zijn stukken waar de kaart gevuld aanvoelt met activiteiten die het verhaal niet dienen. Eurogamer's controversiele 3/5 had niet helemaal ongelijk over de open-wereld-opvulling, ook al is de moment-tot-moment gameplay sterk genoeg om door de zwakkere secties heen te dragen. En een PS5-exclusive in 2025 is een keuze. 3,3 miljoen exemplaren in een maand zegt dat het werkte, maar dat zijn veel potentiele spelers die buitengesloten zijn.