OpenAI Launches a Consulting Firm and Calls It DeployCo, As If That Solves Anything

OpenAI heeft een meerderheidsdochter opgezet genaamd OpenAI Deployment Co, afgekort DeployCo, omdat niemand bij dat bedrijf ooit een schoon zelfstandig naamwoord heeft gezien waar ze niet twee woorden aan willen vastnieten. Ze gooien er op dag een vier miljard dollar tegenaan, het soort bedrag dat vertrouwen moet uitstralen maar eigenlijk het tegenovergestelde signaleert. Bedrijven die zeker van hun zaak zijn hebben geen reddingsboot van vier miljard nodig voor het onderdeel dat het makkelijke geld zou opleveren.

De pitch is dat klanten AI niet zelf kunnen uitrollen, wat klopt, en dat OpenAI uniek geplaatst is om te helpen, wat vooral marketing is. Het echte verhaal is dat pure modelomzet een plafond heeft, de marges onder druk staan door elke open weights release op Hugging Face, en consultancy uren schalen met lichamen op een manier die abonnementen nooit halen. Sam Altman werd niet wakker met honger naar timesheet software. Hij keek naar de unit economics en belde Bain om het draaiboek.

Om het minder wanhopig te laten lijken plakten ze Tomoro erop, een applied AI shop met zo'n 150 engineers die nu bij DeployCo horen of ze die carrierewissel wilden of niet. Een consultancy kopen om je nieuwe consultancy te bemannen is het bedrijfsequivalent van een keuken kopen zodat je kunt koken, en de snelheid van de deal suggereert dat OpenAI eerder warme lichamen nodig had dan een strategie. De engineers krijgen OpenAI aandelen en een iets slechtere manager.

Niks van dit alles is dom. Het is gewoon eerlijk op een manier waar het persbericht hard voor wegloopt. Het tijdperk van pure intelligentie verkopen loopt af en het tijdperk van intelligentie plus een implementatietraject van zes maanden begint, wat betekent dat de moat niet meer het model is. Het is de relatie, de integratie, het verandermanagement, het ongesexy spul dat IBM veertig jaar lang opvrat. OpenAI heeft besloten het eerst op te eten.