The Verdict
این دومین کار توئه، McCarthy، و مستقیم از کنار افت سال دومی که بیشتر کارگردانها رو میبلعه رد شدی. بعد از Caveat به جای بودجه روی دلهره دوبرابر زدی، و خویشتنداری کل نکتهست.
قلاب باشکوه دیوانهواره: یک پیشگوی نابینای روحبین از یک مردِ چوبیِ اندازهٔ واقعی استفاده میکنه تا بفهمه کی خواهر دوقلوش رو کشته. روی کاغذ این یک جرئتکشیِ کریپیپاستاست. روی پرده فرودش آوردی، که این حقهٔ سختتره.
SXSW ـ۲۰۲۴ این رو یکی از ترسناکترینهای سال تاجگذاری کرد، و یک امتیاز ۹۶ درصدی منتقدها پشتشون رو میگیره. تبلیغ دهانبهدهان رو به روش کند حق گرفتی: با واقعا ترسناک بودن، نه با بلند بودن.
What it nails
- ▲یک چیدمان اونقدر عجیب که نباید جواب بده، با اونقدر اعتماد اجرا شده که کاملا میده.
- ▲Carolyn Bracken که دو نقشهٔ هر دو خواهر دوقلو رو میگیره و به هرکدوم یک نبض متمایز میده.
- ▲مردِ چوبی به عنوان یک شیءِ وحشت: ساکن، اندازهٔ واقعی، و هرچی دوربین بیشتر میمونه بدتر.
- ▲ترسهای دهانبهدهان ساختهشده روی تنش و رازگشایی به جای حجمِ جامپاسکر.
What it botches
- ▼تکیه روی یک ابزارِ پیشگوینابینایروحبین که از تماشاگر میخواد کلی قوانین فراطبیعی رو یکجا بخره.
- ▼یک موتورِ معمای قتل که گاهی باید دلهره رو متوقف کنه تا توضیح تحویل بده.
- ▼یک مقیاس دومینکار که جهان رو کوچیک نگه میداره وقتی چند صحنه التماس نفس کشیدن دارن.
- ▼سواری اینقدر محکم روی یک حقهٔ مرکزی که بقیهٔ بازیگرها به مبلمان دورش تبدیل میشن.
Who it's for
مریضهای وحشتِ کندسوز که میخوان نگران بشن نه چماق بخورن، و هرکسی که هیاهوی SXSW رو شنید و میخواد بدونه جیغها سرِ چی بودن.
Who should skip
بینندههایی که به اکشن دیواربهدیوار نیاز دارن و یک شیءِ ترسناکِ تنها که توی یک اتاق نشسته رو هدر دادنِ یک شب جمعه میدونن.
The whole story lives on the hub