It

بگذار با چیز آشکار شروع کنیم: حدود ۷۰۰ میلیون دلار جهانی فروختی و در زمان اکران پرفروش‌ترین فیلم ترسناک تاریخ شدی، که برای یک فیلم دلقک واقعاً حیرت‌انگیز است. رکوردهای سپتامبر را با افتتاحیه‌ی ۱۲۳ میلیون‌دلاری شکستی، ماهی که استودیوها معمولاً مثل گورستان با آن رفتار می‌کنند. این شانس نیست، این یک برند و یک نسل آسیب کودکیِ کینگ‌شکل است که یک‌جا نقد می‌شود.

اینجا چاقو را تیز می‌کنم. تو دو فیلمی که یک مدت‌زمان می‌پوشند: یک داستان بلوغِ گرم، چسبناک و واقعاً دوست‌داشتنی باشگاه بازنده‌ها، و یک فیلم ترسناک که مدام آن را قطع می‌کند تا جلوه‌ی کامپیوتری به صورتت پرتاب کند. بچه‌ها حملت می‌کنند. پنی‌وایزِ اسکارسگارد یک لباس باشکوه و یک قُرقُره‌ی عالی است، اما به‌عنوان یک ماشین تحویل ترس ناگهانی رویش تکیه می‌کنی به‌جای اینکه بگذاری دلهره نفس بکشد. اقتباس فقط نیمه‌ی اول رمان کینگ تصمیم تجاری هوشمندانه بود، اما یعنی یک پیش‌غذایی که می‌داند دنباله‌ای در راه است.

نکته‌ی روشن، و واقعی است: ثابت کردی ترسناک می‌تواند مثل یک تنت‌پول افتتاح شود و اینکه یک گروه از بچه‌های ناشناس می‌توانند یک پرفروش را لنگر بیندازند. سوفیا لیلیس و جیدن مارتل به تو قلب واقعی می‌دهند، دلیلی که مردم دوچرخه‌سواری و سنگ‌جنگ را به اندازه‌ی فاضلاب با محبت به یاد می‌آورند. It Chapter Two را برای ۲۰۱۹ آماده کردی. یک شاهکار نیستی. یک سرگرم‌کننده‌ی جمعیتی هستی که گاهی فراموش می‌کند جمعیت‌ها هم دوست دارند بترسند، نه فقط یکه بخورند.