Bodies Bodies Bodies

یک بازی مهمانی نوجوانانه برداشتی، همان که یک نفر مخفیانه قاتل است، و گذاشتی اجساد واقعی در طول یک طوفان شروع به افتادن کنند در حالی که یک گروه از بچه‌پولدارهای تحمل‌ناپذیر علیه هم می‌چرخند. آن ایده یک تفنگ پر است، و دقیقاً می‌دانی نشانه‌اش را کجا گرفته‌ای: نه به یک اسلشر نقاب‌دار، بلکه به فرهنگ شهرت، حرف‌های درمانی نمایشی، و طوری که این آدم‌ها واژه‌هایی مثل گازلایت را سلاح می‌کنند پیش از اینکه چاقویی بردارند. هجو دندان دارد.

جلوه‌ی ویژه‌ی واقعی‌ات گروه بازیگران است. به‌خصوص ریچل سنوت کل خانه‌ی غرق‌شونده را با خودش می‌برد، و زمان‌بندی کمدی در سراسر گروه آن‌قدر تیز است که مرگ‌ها تقریباً مثل خط آخر جوک حس می‌شوند. A24 معتدل خرج کرد و تو حدود چهارده میلیون برگرداندی، که برای یک هجو اسلشر نسل Z که کاملاً بر حال‌و‌هوا و زهر ساخته شده، سود محترمانه‌ای است. به سیخ کشیدن یک نسل خودشیفته موتور است، و کار می‌کند.

اما اینجا می‌لغزی. یک معما باید واقعاً معما باشد، و معمای تو کم‌عمق است. منتقدان از شوخ‌طبعی لذت بردند و من هم، اما معمای زیر جوک‌ها مثل یک فکر بعدی حس می‌شود، یک سیستم تحویل کمدی نه یک پازل که پایانش را به دست می‌آورد. وقتی چراغ‌ها روشن می‌شوند، شوخی‌ها را به یاد می‌آوری، نه رونمایی را. یک هجو درخشان در لباس اسلشر ساختی، و لباس کمی نازک است. نکته‌ی روشن: هجو آن‌قدر خوب است که تقریباً درزها را نمی‌بینی.